Jezus !
Ben je daar nog ?
Nee, ik ben er weer.
Ik weet niet zeker of ik het goed schrijf.
Het is een 'Y', oké, goed. Ja, dank je. Dag.
Schatje, ben je daar ? Neem op, neem op.
Je bent er niet. oké. Kijk, het is iets na 6 uur.
Ik neem een lift en ik zie je daar. Dag.
- Jack. - Ja ?
De vredesraad van de Balkan is "gevormd" of "samengesteld" uit tien leden ?
Twaalf leden.
Oh, juist. Bedankt.
Samengesteld.
Wat ?
De omgeving van drie straten verderop werd geevacueerd..
Je kan het beste die weg vermijden als je naar huis gaat.
- Wat denk je, Cy ? - Dit zal ze laten zweten. Het is goed.
- Ik ben er weg van. - Goed, ik zie je maandag.
Wat ?
- Ik moet gaan. - Kom op, John.
Het zal er niet goed uitzien, mijn sterverslaggever die niet komt opdagen op het kerstfeest.
Ik kan niet.
Mary wacht op me.
Het is een groot huis, toch ? Je zou stelen voor zo'n bedrag.
Zeker als je het wilt.
Maar we zullen vandaag een bod moeten doen.
De eigenaar is heel gemotiveerd.
Denk erover na. Ik ga wat telefoontjes plegen.
Kijk eens goed rond.
Oké. Dank je, Brian.
Heel hartelijk bedankt.
Het is in orde. We gaan even rondkijken.
Mijn God.
Ah, daar zijn jullie.
We waren even aan het kijken of er genoeg bergruimte is.
Goed. Goed.
Wel, dit huis is van jullie als je het wil...
maar je moet je moet nu beslissen.
We nemen het.
Echt ? Oh, mijn God !
Weet je waar ik aan bleef denken toen we naar dat huis keken ?
Dat we een matras nodig zullen hebben voor die kast.
Ik bleef eraan denken dat een droom uitkwam.
Kom hier.
- Hoe snel kan je hiermee rijden ? - Heel, heel, heel snel.
Laat eens zien.
Oké.
- We kochten een heel, heel... - Sorry, maar We kochten een huis.
We kochten een groot huis.
Mary.
Mary, alles goed ? Mary, zeg wat.
Gaat het ?
Kan je me horen ? Jezus Christus !
Hou vol, lieveling.
911, er is een ongeluk gebeurd.
Ja.
Niets.
Ben je in orde ?
Ja.
In orde. Het is allemaal in orde.
Het is goed. Ik ben het.
Je zag het niet, of wel ?
Wat gezien ?
Wat zag je ?
Ik zag het niet.
Er is iets mis met me.
Het wordt een glioblastoma genoemd.
Het is een hersentumor in je slaap.
Volgens de dokter, is het uiterst zeldzaam.
Eén op...
600,000 krijgt dit.
Zeiden ze dat het het resultaat was van het ongeluk ?
Nee, het schijnt...
dat ze het reeds een tijdje heeft.
Is er niets dat ze kunnen doen ?
Zij opereerden haar, en ze konden niet alles weghalen, dus zullen ze...
haar aan de chemo houden...
zolang ze het uithoudt.
Het werkt. Ik vind dat ze er beter uitziet nu.
Goed.
Dat is goed.
Twee weken geleden...
waren we op zoek naar een huis.
Op een dag was je gewoon aan het rijden in je auto...
en het universum...
wijst enkel naar jou en zegt...
"Ah, daar ben je, een gelukkig koppel.
Ik was op zoek naar jou.
Ik was op zoek naar jou".
Het spijt me.
Waarvoor ?
Voor dit alles.
Ik voel me alsof ik alles om zeep hielp.
Je hebt niets om zeep geholpen.
Helemaal niets.
Ik wil dat je gelukkig bent.
Je zag het niet, of wel ?
Ja.
Ja ?
Ze wist het.
Wat ?
Ze tekende engelen.
Het was de betekenis van de campangnes...
het bijna volledige gebrek aan openheid en eerlijkheid...
dat de kiezers afwendde..
Ik denk dat deze partijen elkaar aan het demonizeren zijn.
Ze zijn onze eigen angsten en waanzinnen aan het projecteren...
op nationaal gebied.
De mensen houden er niet van. De mensen zijn heel, heel ontevreden op dit moment.
Het maakt ze zelfgenoegzaam omdat ze geen kans op een verandering zien.
2004... Is er een sterke kandidaat ergens voor de democraten ?
Nou, ik hoor veel over Russ McCallum.
- De gouverneur van Virginia. - Ja, hij kan doen wat Carter...
Hé, ik vertelde haar om te kijken.
Wie ?
Peter zijn vriendin, Gwen.
Ze zal hier zijn vanavond.
Oh, God. Kijk, ik denk niet dat ik vanavond kan komen.
Kom op, je kan het niet steeds maar blijven uitstellen.
Doe ik niet. Ik heb een interview met de gouverneur.
Ik moet morgenvroeg om 8 uur 's ochtends in Richmond zijn.
Ik was het bijna vergeten. McCallum belde.
Ze verplaatsten ze afspraak naar morgenavond.
Eddie, kijk, ik...
Kijk...
Ze is Mary niet.
In verste verte niet.
Maar weet je wat ?
Dat zal nooit iemand zijn.
Hé, Ed. Het spijt me van vandaag.
Gwen is vast heel aardig.
Misschien een andere keer.
Het is ongeveer 1 uur 's ochtends.
Ik ben een beetje gespannen, dus ga ik rijd vanavond naar Richmond.
Ik spreek je morgen wel. Dag.
Oh, kom op.
Hallo. Het spijt me. Ik weet dat het laat is, maar ik heb autopech.
Zou ik misschien uw telefoon kunnen gebruiken?
Hallo.
Het is hem.
Ik heb op je gewacht.
Jij smeerlap. Wat ben je mee bezig ?
Schiet op ! Schiet op !
Blijf daar gewoon staan.
Meneer, ik weet niet wie je...
Kop dicht !
Kop dicht.
Schatje, Connie is hier.
Hallo, Gordon. Hoe gaat het ?
Oké, waarom doe je niet gewoon...
dat geweer weg en vertel je me wat hier aan de hand is.
Ja.
Dit is al de derde nacht achter elkaar dat ie hier is. Deze smeerlap is ons aan het stalken.
- Ik ben John Klein. Ik heb autopech en... - Laat Gordon uitspreken, Mr. Klein.
Twee nachten geleden...
om 2:30 's nachts, werd er op de deur geklopt.
Ik open de deur, en daar staat een kerel.
Hij zegt dat hij de telefoon wil gebruiken.
Maar er is iets eng aan hem...
Dus zeg ik hem dat hij moet oprotten.
Gisterennacht om 2:30 stipt, raad eens wie terug is.
Ben je er zeker van dat het Mr. Klein was ?
Ik ben er absoluut zeker van. Het is zeker Mr. Klein.
- Gek. Dit is... - Ik ben niet gek.
- Ik zei niet dat je... - En wat gebeurde er toen ?
Ik waarschuwde hem gister om van mijn terrein af te gaan.
Ik gebruikte het woord "indringer", en toch kwam hij terug.
Je hebt geluk dat ik christelijk ben, omdat ik het recht had je bij de voordeur neer te schieten.
Hij had dan in het huis moeten zijn, Gordon.
Wat ?
Prima.
Dus vanavond dacht ik dat deze sukkel terug zou komen, en ja hoor, daar is hij.
Dat was ik niet.
Ik weet niet wat hier gebeurt.
Er is iets mis hier.
Ik ken deze mensen niet. Ik ben hier nog nooit geweest.
Ik kom uit Washington DC. Kijk.
Het is een portefeuille, Oké ? Portefeuille ?
Ik kom uit Washington.
Mijn naam is John Klein.
Washington Post.
Ja.
Kan ik nu uit de douche komen ?
Wacht buiten op me, Mr. Klein.
We gaan hem eens nachecken. Als er nog iemand langs komt, laat het geweer dan achterwege, oké ?
Bel mij gewoon.
Zoek gewoon uit wat hij wil.
Dus, je hebt deze kerel niet echt gezien voor vannacht ?
Nee.
Maar ik hoorde het geklop.
Drie nachten achter elkaar.
Ik spreek met je morgen.
Ik zal je een lift naar het dorp geven, tenzij je in je wagen wilt slapen.
Ik zal morgenvroeg een takelwagen bellen.
Je bent ver weg van Washington.
Wat doe je hier ?
Op doortocht.
Dit is geen doortocht, Mr. Klein.
Ik herken je.
DC Review.
- Kijk je er naar ? - We zijn niet allemaal boerenkinkels.
Dus ik ben niet gearresteerd ?
Je stal niets. Je verwondde niemand.
Geen inbraak.
Heb je eerder problemen met ze gehad ?
Gordy en Denise ? Nee.
Het zijn goede mensen.
De dingen gaan hier een beetje raar de laatste tijd.
Je hebt me nog steeds niet verteld wat je hier doet midden in de nacht.
Ik weet het niet.
Waar ben ik ?
Kun je me aanwijzen op de plattegrond waar ik ben ?
We zijn precies op de staatsgrens.
Met Ohio.
- Wanneer vertrok je uit Washington ? - 1:00 's ochtends.
Als ik de hele tijd 110 zou rijden, zou het nog zes uur rijden zijn.
- Er moet een logische verklaring zijn. - Ik weet het niet.
Trouwens, maak je geen zorgen om je vriend de gouverneur. Ik regel het wel.
Ja. Oké.
Bedankt, Eddie.
- En ? - Hij rijdt prima, Mr. Klein.
- Ik kan niets stuk vinden aan haar. - Echt ?
Raar.
- Oké, hoeveel krijg je van me ? - Niets.
Ik zei dat ik niets stuk kon vinden.
Mr. Smallwood.
Mr. Smallwood...
Ik wou even mijn excuses aanbieden voor dat misverstand van gisternacht.
Ben je zeker dat ik het was die de laatste dagen langskwam ?
Luister, meneer.
Connie belde me.
Ze vertelde me dat je uitcheckte, en dat is meer dan genoeg voor me.
Ik ben volkomen bereid om het langs me heen te laten gaan.
Maar ik drink niet meer...
en ik lieg niet.
En voor zover ik weet, ben ik niet gek.
Dus als je me beschuldigt...
Kijk, het zit zo.
Ik weet niet hoe ik hier beland ben gisterennacht.
Ik wist niet eens dat ik in West Virginia was.
Op een of andere manier, heb ik tussen 1:00 en 2:30...
530 kilometer afgelegd en kwam ik terecht op de weg bij je huis...
en ik kan er me niets van herinneren.
En je vindt mij gek ?
Ik was al bang dat ik je hier kon vinden.
Oké.
Je kwam niet.
Jammer. Ik wou echt zien hoe ik eruit zie.
Sergeant, ik ben nieuwsgierig.
Gisternacht zei je...
dat de dingen hier raar gaan...
de laatste tijd.
- Wat voor dingen ? - Dat wil je echt niet weten.
Nu moet ik het zeker weten.
Gewoon allerlei rare meldingen.
Mensen zien dingen die ze niet kunnen uitleggen, dus gaan ze naar mij toe.
Omdat je de agent bent.
Omdat ze me kennen.
Weet je, als er andere mensen zijn in dit dorp...
die zich zo...
verward voelen als ik nu...
dan zou ik dat graag willen horen.
De laatste maanden, komen er mensen naar me en...
meldden ze dat ze de laatste tijd rare dingen zien.
Ik bedoel niet de dorpssnelheidsduivel. Ik bedoel goede, eerlijke, kerkgangers.
Ik ken deze mensen mijn leven lang...
en ze vinden het te beschamend om het te zeggen.
Wat te zeggen ?
Het is moeilijk uit te leggen.
Vreemde lichten, rare telefoontjes, jij.
Een UFO zien is één ding...
Wat doe jij als iemand je vertelt dat ze dit in de achtertuin zagen ?
Wat is het ?
Mijn vrouw stierf twee jaar geleden.
Ze zag iets.
Maakte tekeningen.
Wie gaf je dit ?
Ik stond hier.
Zijn hoofd was ongeveer 30 cm onder die tak.
Dat maakt hem dan ongeveer...
2 meter 40 ?
Ja.
Ik maakte me klaar om te gaan slapen en keek vluchtig even uit het raam.
Eerst kon ik alleen...
die twee rode ogen zien.
Ik bleef ernaar kijken.
Ik kon niet stoppen.
Dat gevoel heb ik nooit eerder gehad, alsof ik niet kon bewegen.
En toen ging het waarschijnlijk...
gewoon weg.
Het klinkt waarschijnlijk raar, maar het is...
de enige manier hoe ik het kan uitleggen.
Je zag het niet, of wel ?
Het begon zo'n twee maanden geleden.
Elke keer dat ik de telefoon opnam hoorde ik het.
De eerste keer was het gewoon een luid gebiep.
Nu zijn het meestal van deze knarsende, huilende geluiden.
Zijn ze allemaal zo ?
Nou, er was eens een man die heel snel sprak.
- Wat zei hij ? - Ik kon het niet verstaan.
- Een of andere buitenlandse taal. - Heb je de verbinding laten controleren ?
Ik heb zelfs ons nummer laten veranderen.
Maar voordat ik het aan iemand kon vertellen...
begonnen de telefoontjes weer.
Het is geen kwestie van hen geloven. Zoals ik al zei, het zijn eerlijke mensen.
- Hoe lang woon je hier ? - Mijn hele leven.
- Ik groeide op aan die heuvel daar. - Op een boerderij ?
Ag, nee. Een echte gezinswoning.
Met sanitaire voorzieningen en al.
Sorry.
We hadden zelfs schoenen voor de kerk en de school en zo.
Oké, Oké.
Waar ben je in godsnaam ?
Ik ben nog steeds hier.
- West Virginia ? - Ja.
Er is iets tussen gekomen.
Geintje zeker. Iets van nationale interesse in West Virginia?
Nee, wetenschappelijk. Ik vertel het je later wel.
Cy ziet ernaar uit dat ie hondsdolheid heeft.
Houdt hem maar rustig, oké ?
Ben je in orde? Je klinkt wat gestressed.
Nee, het gaat wel goed. Ik spreek je later wel.
We hadden hier geparkeerd...
en begonnen wat te stoeien op de achterbank.
En wat er toen gebeurde...
is nogal moeilijk uit te leggen.
De volgende dag...
werd ik wakker en...
allebei mijn...
ogen waren opgezwollen.
Wat zei de dokter ?
Hij kon het niet uitleggen.
Zie je deze hier ?
Die wil niet genezen.
We gaan ons verloven.
Dat is mooi.
- Ik moet je spreken. - Oké.
Vorige nacht werd ik wakker...
met de zwaarste hoofdpijn die ik ooit had in mijn leven.
Ik ging naar de badkamer om wat aspirine te halen...
en ik keek in de spiegel...
en...
ik zweer het bij God...
ik zag iets...
ik kan het niet beschrijven.
Maar het was zeker weten...
niet mijn weerspiegeling.
En dan...
hoor ik...
dit vreemde...
gehuil...
dat uit de wasbak kwam.
En ik hoorde een stem...
Ik hoorde een stem...
en die zegt...
"Wees niet bang.
99 zullen er sterven.
Denver Negen".
Ik heb het opgeschreven.
Hij bleef het een uur lang telkens opnieuw zeggen...
en toen stopte het.
En toen ik wakker werd vanochtend bekeek ik het stuk papier...
waar ik de woorden op schreef...
en dit ding staat erop.
Ik heb dat niet getekend.
- Gordon ? - Wat ?
Gordon, je... je oor bloedt.
Wat ?
Deze CAT scan is negatief, Gordon.
Geen teken van een lichamelijk probleem.
Ben je zeker ? Want deze man zijn vrouw had een tumor.
Wat jij had, Gordon, was een eerste klasse migraine.
- Ik kan je iets voorschrijven. - Dat zou aardig zijn.
- Dank je, dokter. - Er waren nog andere symptomen, dokter.
Hij had hallucinaties, hoorde stemmen.
Zijn die niet beiden geassocieerd met glioblastoma ?
Ik zie hier niets dat doet vermoeden...
tot iets exotisch als glioblastoma, Mr. Klein...
maar als je wil kan ik Mr. Smallwood doorverwijzen naar een andere neurologist...
voor een second opinion.
- Hij heeft het mis. - Nee, het is al goed.
Dank je.
Heel hartelijk bedankt.
Wacht. Wacht.
Hij heeft het niet mis.
Er heeft het niets mis. Er heeft het niets mis.
Hij heeft het niet mis want er is niets mis.
Er is niets mis.
Je gaat naar een dokter met een bloedend oor en hij zegt je dat je hoofdpijn hebt...
Ja, maar, je bent niet ziek, dus dat is goed nieuws.
Ik wou dat ik ziek was. Dan zou ik weten wat er allemaal gebeurt.
Je moet die dingen niet zeggen.
Wat moet ik dan zeggen, Denise ? Ik ben aan het hallucineren.
Ik hoor stemmen.
Hoorde je vrouw stemmen voor ze haar tumor had ?
Nee.
13 News is op weg naar de lokatie, en over enkele minuten brengen we u een live verslag.
Nogmaals, Domain Air flight 9 vanuit Denver is gecrashed.
Een medewerker van de luchtvaartmaatschappij zal zometeen een verklaring afleggen.
Het is nog niet bevestigd...
maar alle 99 passagiers en de crew worden dood gewaand.
Wow, man.
Kan ik Alexander Leek spreken, alstublieft ?
- Daar spreekt U mee. - Mr. Leek, ik ben John Klein.
Ik ben aan een knap raar verhaal aan het werken.
Ik vroeg me af of U me kon helpen.
Ik ben vooral geinteresseerd in uw theorien over voorkennis en voorspellingen.
Alles wat je wilt weten staat in het boek.
Ja, maar het hoofdstuk over de entiteiten die je noemt...
Werd je gecontacteerd...
of doe je alsof je een professionele interesse hebt ?
Ja... Nee.
Ik ben een journalist voor de Washington Post.
Nou, het spijt me, Mr. Klein. Ik werk niet meer voor die branche.
Ik begrijp U niet.
Een stem horen is één ding maar...
dit was geen gewone boodschap, het was een voorspelling.
Het kwam uit.
Deze dingen die Gordon heeft, zijn dat dromen of hallucinaties ?
Op de manier waarop hij ze beschrijft, lijken het precies dromen, maar...
ik weet het niet.
Hij gelooft dat ze echt zijn.
Ik heb ooit eens zo'n droom gehad.
Ja ?
Het was op een nacht...
en ik was in het midden van de oceaan.
Ik probeerde te zwemmen, maar het was te koud.
Ik bleef zoeken... Ik bleef zoeken naar iets...
om me aan vast te klampen.
En er dreven cadeau's...
om mij heen...
Ze waren ingepakt. Ze waren toegebonden met strikken.
Ik probeerde me er aan vast te klampen, maar ze gleden telkens weg.
En toen begon ik te zinken...
als een steen.
Er was niets dat ik kon doen. Ik was aan het vallen.
Maar het voelde goed.
Ik liet het gaan.
Ik liet mezelf gaan...
en...
het enige wat ik kon zien...
was zwart...
en het enige wat ik kon voelen was de duisternis boven me...
en de lichten...
komende van beneden.
Ik wist dat ik zou sterven.
En toen hoorde ik een stem, alsof iemand in mijn oor fluisterde.
"Word wakker, nummer 37".
En toen werd ik wakker.
Wat denk je dat dat betekent ?
Nummer 37 ?
Ik heb totaal geen idee.
Ik heb hem ontmoet.
De kerel die me vertelde over die vliegtuigcrash.
Je hebt hem ontmoet ?
Ja.
Ik heb hem ontmoet.
Vorige nacht, toen ik thuis kwam van het werk.
Ik reed langs de betoninstallatie...
bij de chemische fabriek.
Juist.
En er gebeurde iets.
Een heldere...
flits...
bliksem...
Iets...
omcirkelt mij.
Alles voelt heet aan.
Het lijkt alsof ik geen adem...
geen adem kan halen.
Hij zag er menselijk uit.
Maar er was gewoon iets...
mis met hem.
Toen hoorde ik de stem.
Dezelfde stem die ik twee nachten geleden hoorde.
Hij zei...
"Wees niet bang.
Mijn naam...
is Indrid Cold".
En hij zei tegen mij...
"In een plaats zo groot als dit.
Evenaar.
300.
300 zullen sterven.
Wacht op me.
Ik zal terugkeren.
Ik zal je uiteindelijk weer zien".
En dat was het.
Dat is een beetje...
Kijk eens.
Ze wist het.
Ik zag het niet.
Wil je het laatste telefoontje van de brandweercommadant horen ?
Ja.
- John, dank God dat je er bent. - Gordon ?
Ik weet dat ik gek klonk die ene dag, maar de dingen worden vreemd hier.
Kalm aan, Gordon.
- Hij is hier. - Wie is hier ?
Indrid Cold. Hij staat hier vlak naast me.
Ga onmiddellijk naar Gordon. Hij zegt dat Indrid Cold daar is.
Gordon, laat me met hem spreken.
Zeker. Wacht.
Hallo, John Klein.
Wie is dit ?
Mijn naam is Indrid Cold.
Tenzij, natuurlijk, dat jij Gordon Smallwood bent.
Je vader is geboren in Racine, Wisconsin.
Hij woonde in een groen huis in Monroe Street.
Je kan je niet herinneren hoe je moeder eruit zag.
Oké, je hebt mijn aandacht.
- Waar is mijn horloge ? - In je schoen.
Onder het bed.
Heel goed, John. Dank je.
Wat heb ik in mijn hand ?
Chap Stick.
Je bent mijn gedachten aan het lezen, of niet ?
Las je mijn gedachten ?
Ik heb daar geen behoefte aan, toch ?
Wat is de derde regel op pagina 51 ?
"Een gebroken glimlach onder haar ruisende vleugels".
Nog meer bewijs nodig, John Klein ?
Hoe zie je eruit ?
Het hangt ervan af wie er kijkt.
Ik wil je ontmoeten.
Heb je al gedaan, John.
Ik heb je bang gezien.
Je bent nu bang, of niet ?
Mag ik je iets vragen ?
Waarom vraag je me iets wat je al weet, John ?
Wat is er met mijn vrouw gebeurt ?
Je was er bij.
Mary Klein kan niet gevonden worden door te kijken.
Je zult haar uiteindelijk weer zien.
Wat is er, Connie ?
Alles in orde ?
Heb je John net gebeld ?
Ik heb geslapen sinds 9 uur.
Tenzij, natuurlijk, je Gordon Smallwood bent.
Zie je? Het zit hier rond de 1950 periodes per seconde.
Maar het wordt nooit lager dan 1930 periodes of zo.
Maar de uwe is veel lager in het normale stembereik...
ergens tussen 1000 en 1200 periodes per seconde.
Oké, dus het stembereik van deze kerel ligt veel hoger dan het mijne.
Waarom denk je dat het een man is ?
Nog meer bewijs nodig, John Klein ?
Wat is het ?
Voor zover ik het kan zeggen, is het...
een electrische impuls.
Maar wat het ook is, het komt niet van een menselijke stemband.
Waarom vraag je me iets wat je al weet, John ?
Wat is er met mijn vrouw gebeurt ?
Je was er bij.
Mary Klein kan niet gevonden worden door te kijken.
Je zult haar uiteindelijk weer zien.
Zo ken ik je niet John. Normaal zouden we dit belachelijk maken, als we het hoorden.
Ja, ik weet het.
- Het is anders als het jou overkomt. - Doe me een plezier.
Bel Cyrus vandaag. Zeg tegen hem dat je de griep hebt ofzo. Verzin maar wat.
Ik zal je steunen.
Ik wil er alleen voor zorgen dat je nog een baan hebt...
wanneer je klaar bent met doen wat je door ook daar maar doet.
Oké, ik zal je bellen vanuit Chicago.
Wanneer vertrekt je vlucht ?
Acht uur 's ochtends.
Ben ik gek ?
Nee.
Ik ben gek.
Alexander Leek.
- Wie ben jij in godsnaam ? -John Klein. Ik heb je vorige week gebeld.
Weet jij wat dit is ?
Ga weg.
Ik moet weten wat dit is. Zeg het me.
Waar zien ze dit ?
Point Pleasant, West Virginia.
Jij kan me helpen.
Volg me.
De nachtelijke vlinder.
In oude culturen, stelt de mot een vorm van de geest voor...
of de gevangen onsterfelijke ziel...
in het helse dodenrijk.
Motman.
Zo noemen de Ukrainiers hem. Ruwe vertaling, natuurlijk.
Er waren 100 waarnemingen in Chernobyl in het jaar dat kerncentrale het begaf.
Galveston, 1969, juist voor orkaan.
Zij zagen het.
Maar zien is niet altijd geloven.
Kijk, er is nog nooit het kleinste bewijs geweest...
dat kan aantonen dat die dingen echt bestaat.
Dus je zegt dat die dingen niet echt bestaan ?
Oh, ze bestaan. Verschillende dingen rondom ons bestaan zonder dat we ze zien.
Electriciteit, microgolven, infrarode golven.
Weet je, deze dingen zijn hier al altijd geweest.
Ze duiken op in grottekeningen.
Ze zijn iets normaals op deze planeet.
Ze maken gewoon geen deel uit van ons begrip wat bestaat uit...
tastbare realiteit.
Waar maken ze dan deel van uit ?
Je vraagt om een uitleg...
van iets...
dat niet rationeel kan uitgelegd worden.
Ken je de opbouw van energie voordat iets gebeurt ?
De manier waarop je haar recht staat voordat de bliksem inslaat ?
"Voor er iets gebeurt". Bedoel je dat ze rampen veroorzaken ?
Waarom zouden ze ?
Oké, dan...
proberen ze me te waarschuwen ?
Hun motivaties...
zijn niet menselijk.
Oké, wat willen ze dan ?
Ik heb geen flauw idee.
Wat je echt wil weten is...
Waarom jij?
Ja.
Je merkte hen op, en zij merkten op dat jij hen opmerkte.
De meeste mensen zijn niet gevoelig genoeg om hen te zien...
zonder een of andere vorm van...
trauma ?
Wat is er met U gebeurt, Mr. Klein ?
Vorige week kreeg mijn vriend een rare telefoonoproep...
van een entiteit...
een geest, wat dan ook.
Het scheen alles te weten.
Zoals God ?
- Het deed voorspellingen die uitkwamen ? - Ja.
Zijn naam was Indrid Cold.
Het is perceptie, John. Ze lijken verschillend voor iedereen.
Een stem, een licht, een man, een monster.
Als je vriend denkt dat dat God was, dan heeft hij het helemaal verkeerd.
Hoe kan je dan uitleggen dat hij alles weet ?
Kijk daar eens.
Als er 10 straten verderop een auto ongeluk was, dan zou die ruitenwasser dat waarschijnlijk zien.
Dat betekent niet dat hij God is...
of slimmer is dan ons.
Maar van waar hij zit...
kan hij gewoon verder kijken dan wij hier beneden.
Ik denk dat we kunnen aannemen dat...
deze entiteiten meer geavanceerd zijn dan ons.
Waarom komen ze niet gewoon tevoorschijn en zeggen ze wat ze willen ?
Je bent geavanceerder dan een kakkerlak.
Heb je ooit geprobeerd jezelf uit te leggen tegen één van hen ?
Hoeveel mensen hebben het gezien ?
Tien. Twintig, misschien.
Luister naar me. Er gaat iets ergs gebeuren in Point Pleasant.
Ga niet terug.
Blijf daar weg.
Ik kan hier niet meer over zeggen.
Er is een reden...
dat ik terechtkwam in Point Pleasant.
Iets bracht me daar.
Wat er je daar ook bracht...
bracht je daar om te sterven.
Je bent precies op tijd. Ze gaan net de kerstboom verlichten.
Daar zijn ze al de laatste twee uren mee bezig.
Is dat niet Denise ?
Gaat het wel goed met haar ?
Ze is weg bij Gordon.
Hij werd ontslagen bij de chemie fabriek. Hij ging ineens gewoon niet meer heen.
- Waar is hij ? - Wie weet ?
Ik ben zo terug.
Connie.
Wat is er ?
Nog vijftien mensen hebben vandaag dat ding gezien.
Vijftien. Drie van hen waren agenten.
Ik haat dit, John. Verdomme, ik haat dit echt.
Hoe was het in Chicago ?
Wat zei hij ?
Hij wou me niet zien.
Shit.
Alles in orde ?
Het is koud. Kruip in de wagen, warm je wat op.
Ik kan niet. Ik ben op hem aan het wachten.
Iedereen in het dorp kijkt naar me alsof ik gek ben. Weet je waarom ?
Denise en al de anderen, weten het niet, John.
Ik weet het.
Ik denk niet dat je gek bent.
Oké ?
Je hebt ook met hem gesproken, John.
Weet je...
ik lag de hele nacht wakker.
Ik voel me...
alsof ik slaap...
maar ik ben wakker.
En dan hoor ik hem.
En de laatste tijd, als ik hem hoor...
versta...
ik hem opeens.
Alles.
John, herinner je je de laatste keer dat je gelukkig was ?
Het is echt.
Deze dingen zijn echt.
Ik wil dat je gelukkig bent.
Ja ?
Wat ?
Dit is uw wake-up oproep, Mr. Klein.
Ik vroeg geen wake-up oproep.
Wat is er met U gebeurt, Mr. Klein ?
Ik kan niet geloven dat ik je heb bereikt.
Gordon, waar ben je, man ?
Praat wat harder.
Luister, John, hij had gelijk.
Mr. Cold had gelijk over alles.
Gelijk ? Gelijk over wat ? Ik kan je niet verstaan.
Hij had gelijk over het begrijpen.
Het is echt, John. Ik wil dat jij het weet.
- Het is echt. - Wat is... Waar heb je het over ?
Je moet je nergens zorgen over maken.
Ik zie je uiteindelijk wel weer.
Gordon ?
Kun je vertellen hoe lang hij hier al ligt ?
Het ziet ernaar uit dat hij ongeveer zo'n 8 uur dood is.
Hij stierf aan blootstelling.
Waarom kwam je hier ?
- Hij belde me. - Wanneer ?
Ik hield niet van de manier hoe hij klonk.
Wanneer belde hij jou, John ?
Ongeveer een uur geleden.
Ik kan dit niet uitstaan.
Het was niet goed om dit te vertellen op de begrafenis...
maar voor zover ik weet zijn er nog nooit ongelukken gebeurd op de chemie fabriek.
Ik weet niet waarover je het hebt.
Ik kreeg je bericht onlangs. Ik wou je terugbellen, maar ik vergat het.
Herinner je het niet dat je me dat bericht achterliet ?
Chief, hier John Klein.
Ik heb hem niet gebeld. Nee, dat ben ik niet.
Ik analyseerde beide tapes met het stemmenpatroon.
Kan me niet schelen. Het kan mijn stem zijn. Ik ben het niet.
- Ik ben het niet. - Luister naar me.
Ik zou zweren in een rechtbank dat dat jouw stem is.
Ja, goed. Bedankt.
Shit !
Koffie om mee te nemen, alstublieft.
75 cents.
Nog een goede dag.
Ken je die vrouw ?
- Welke vrouw ? - Ze is juist weg. Zag je haar niet ?
- Nee. - Dat is raar.
Ze had lang rood haar, groene ogen, heel mooi, en ze vroeg naar je.
- Zag je welke kant ze opging ? - Nee.
- Wat zei ze ? - Ze vroeg veel rare vragen.
Wat je hier doet ? En ze vroeg of je gelukkig was.
- Wat zei je ? - Ik vroeg haar naar een identiteitsbewijs.
- Gaf ze je iets ? - Nee.
Ze zei gewoon "Zeg John dat het me spijt dat ik alles om zeep hielp", en toen ging ze weg.
Wat is er ?
Was zij het ?
Is dat je vrouw ?
Het was haar.
- Ik ben niet zeker. - Wat ?
Ik bedoel, het haar is anders.
- Oh, kom op ! - Wat ?
- Dit is de vrouw die je zag. - Nee, niet waar, John.
Nu, ik ben het ermee eens dat er is een gelijkenis...
Onzin !
John, het is in orde.
Ik ben niet in orde.
Dit is de vrouw die je zag. Ze was hier. Deze vrouw.
Doe me dit niet aan.
Het spijt me, John.
Ik voel me alsof ik alles om zeep heb geholpen.
Het spijt me zo.
Ik moet weten wat er met je is gebeurt.
Alstublieft.
Kom binnen.
Ik was een natuurkunde professor op Cornell.
Mijn ambtstermijn zit erop. Je kan dit nachecken.
Op een dag begon ik stemmen te horen.
De stemmen werden berichten.
En al snel was ik volledig overtuigd dat ik voorspellingen...
van rampen ontving van externe intelligenties.
Maar dat kreeg je, of niet ?
John, ik had tapes van hun stemmen.
Ik wist dat een gebouw ging ontploffen, en ik probeerde het te voorkomen...
maar niemand luisterde.
En toen ?
Mensen stierven.
Veel mensen stierven.
Ik werd ondervraagd, bijna gearresteerd.
Mijn vrouw scheidde van me.
Mijn kinderen...
spraken niet meer met me.
Weet je wat vier jaar in een psychiatrisch ziekenhuis je kan aandoen ?
Alles...
weg.
Oh, je zal hun boodschappen nooit verstaan.
Je zal ze verkeerd interpreteren.
Ik deed het. Het vernietigde me bijna.
Op het einde, kwam alles neer op...
één simpele vraag.
Wat belangrijker was...
bewijs hebben...
of nog leven ?
Geloof me.
Ik keerde er me jaren geleden van af...
en ik keek nooit terug.
Wou je het niet weten ?
We mogen het niet weten.
Ik ben het, Cyrus.
John, ben jij dat ?
Ja.
Ja, ik ben het.
Wat je ook doet, stop ermee.
Gouverneur McCallum gaat naar Charleston.
Vervolgens gaat hij naar die chemiefabriek in Point Pleasant vandaag.
Nu wil ik dat je daar naartoe gaat...
en hem ontmoet op de luchthaven.
Luister je ?
Ja, McCal. Ik ehm... naar de chemiefabriek. Verstaan.
Ik moet weten of je daar zal zijn.
John, ben je er ?
Ohio.
Grote tragedie op de Ohio rivier.
Ik ga me niet ziek melden omdat jij een slecht gevoel hebt over deze dag.
Denk hier gewoon over na. Gordon zag vreemde lichten in de lucht.
Ze verschijnen boven de chemicalienfabriek.
Josh krijgt een oproep van me, maar het is niet echt mij.
Ik praat over dat er iets gaat gebeuren in de chemiefabriek.
Dan krijg ik dat bericht van deze Indrid Cold...
die spreekt over een grote tragedie op de Ohio rivier.
Raad eens wat er aan de Ohio rivier ligt.
De chemiefabriek.
Vandaag gaat gouverneur McCallum daar heen.
Ik was onderweg om hem te interviewen. Zo ben ik...
Zo ben ik hier terechtgekomen.
Mijn God.
Daarom ben ik hier.
Hij had gelijk.
Wie had gelijk ?
Zag je Leek.
- Hij was een deel van de waarschuwing. - Wat ?
Hij was een deel van de waarschuwing. Stop, stop, stop.
Ik wou je geen angst aanjagen.
Hij zei...
Hij zei dat de berichten echt zijn.
Er gaat iets vreselijks gebeuren.
Connie, alsjeblieft.
We moeten hier weggaan.
Ik ga mijn leven zo niet leven.
Ik ga geen besluiten nemen op basis van berichten van Indrid Cold.
Hij mag misschien echt zijn voor jou. Maar hij is niet echt voor mij.
Oké, ik ga naar Charleston.
Ik zal in de Marriott zijn. Laat jezelf overplaatsen.
Ik wil je niet in de buurt van de fabriek vandaag.
Wat als er niets gebeurt ?
Wat als er geen grote tragedie is ? Wat ga je dan doen ?
- Daar gaat het niet om. - Wel, ik denk dat het daar wel om gaat.
- Gordon geloofde ook wat hij hoorde. - Ik ben Gordon niet !
Ik weet wat er gaat gebeuren.
Je moet nu vertrekken.
Ik moet me aanmelden op het werk. We praten hier laten wel over.
- Gouverneur? - Goed om je te zien, John.
Ik moet je spreken. Het is dringend.
- Waarover gaat het, John? - Over de toer.
Je kan het niet doen. Je kan niet gaan.
Luister naar me. Las het af. Las de toer af.
Las het af. Laat ze de fabriek meteen sluiten.
De fabriek gaat ontploffen terwijl je er bent.
Waar zijn de agenten ? Wat zijn zij aan het doen ?
- Dit is McCallum zijn hulpchef. - Ze weten het nog niet.
Heb je een bommelding ontvangen ?
Ik zei niets over een bom. Er is een bron.
- Ik ken zulke geluiden... - Je maakt er een zooitje van, John.
Haal me Cyrus Bills op de Post.
Ons hoofdpunt brengt ons naar Point Pleasant vanavond...
- waar Virginia Governor McCallum... - Zet het luider !
toerde bij de Edgewater Petrochemicalienfabriek.
Wat hij een succesvolle review noemde...
Gouverneur McCallum heeft hoge punten gegeven aan deze Petrochemicalienfabriek.
Hij wordt verwacht om soortgelijke renovaties te vragen...
aan verscheidene Virginia fabrieken.
WOWK-TV 13...
heeft een exlusief blik op wat de gouverneur zag.
Smeerlap.
Ik feliciteer mijn vrienden bij Edgewater Petrochemical...
voor hun geslaagde opdracht.
- Succes hier op Point Pleasant... - Excuseer me, Mr. Klein.
Je hebt een bericht.
Kom binnen.
- Terug naar Washington ? - Ja.
- Moet je gaan ? - Ik moet gaan.
- Als het is door vandaag... - Nee, dat is het niet.
Ik kreeg een bericht.
Ik moet naar huis gaan.
Ik moet er voor vrijdagochtend zijn.
John, realiseer je je wat er met je gebeurt ?
Ik moet gaan.
Hee, ik ben het.
- Connie ? - Ja.
Ik dacht dat we even zo'n 10 of 15 minuten konden kletsen.
- Het spijt me. Kan ik je terugbellen ? - Nee, dat kan je niet.
- Ik heb een vlucht voor je geboekt. - Wat ?
Het vertrekt vanuit Dulles naar Columbus, Ohio om 1:45.
Ik probeerde je op die van Charleston te boeken, maar die was al volgeboekt.
Dus als je nu vertrekt, haal je het nog net.
Ik kan niet.
Het is kerstavond, John.
Je zou niet alleen moeten zijn.
Ik kan niet.
Ja, je kan wel.
Weet je...
toen Mary ziek werd...
kon ik het niet helpen te denken...
dat het niet echt is.
Ik kan dit stoppen.
Ik weet dat ik het kan. Ik kan dit stoppen.
Niemand kan het stoppen, John.
Luister naar me.
Vliegtuigen zullen neerstorten. Aardbevingen zullen zich voordoen.
Mensen die je kent en liefhebt zullen sterven...
en wat die stem je ook zegt...
er is niets wat je er aan kunt doen.
Het is nu ongeveer twee jaar geleden.
Hij zei tegen me dat ze me zou bellen. Hij zei dat Mary ging bellen.
Hij liegt, John.
Wie er ook belt kan zoals haar klinken...
maar het zal haar niet zijn.
Ik weet niet wat er met ons gebeurt nadat we sterven...
maar ik verzeker je waar Mary ook is nu...
ze is niet in de buurt van Indrid Cold.
Wat als het haar is ?
Ze is dood, John.
De enige belangrijke vraag is nu hoe je je haar wilt herinneren ?
Ik mis haar zo erg.
Dat weet ik. Natuurlijk mis je haar.
Maar, John, luister...
je kan haar hier evenveel missen als daar.
Zelfs nog meer daar, want daar ben je alleen.
En zo mag het niet zijn.
Je doet wat je moet doen...
en ik zal het begrijpen.
Maar hier hebben we avondeten om 6 uur...
en openen we de geschenken om 8 uur.
En we hopen je te zien.
Oké ?
Dag, John.
WJMP tijd is 5:51 op deze frisse Kerstavond.
Kom op.
- Weet je wat daar aan de hand is ? - Wat problemen met de verkeerslichten.
Shit.
Grote tragedie op de Ohio rivier.
Mijn God...
Ga van de brug ! Iedereen moet van de brug gaan !
Ga weg ! Iedereen stap uit de auto en ga weg !
C.J., kom op !
Je moet ervan af. Zet dat verdomde ding af.
- Wat ? - Je moet nu van de brug gaan !
- Stap uit ! Stap uit ! - Kom op !
Ga weg ! Ga van de brug !
Oh, God !
Gaan !
Stap uit de auto ! Ga van de brug !
Snel !
Uitstappen !
Stap uit!
Stap uit !
Kom op. Stap uit.
Alle eenheden, dit is eenheid 64.
Stap uit !
Signal 33 op de Silver Bridge.
Rose, versta je me ?
Signal 33 op de Silver Bridge...
Word wakker. Word wakker.
Hier gaan we.
Je bent echt hier.
Ik wist niet of ik aan het dromen was of...
Ik ben meteen vertrokken uit Washington nadat je me gebeld had.
Je had me gebeld, toch ?
Ja.
Ja, ik had gebeld.
- Hoe erg is het ? - Het is erg.
Maar het had denk ik nog veel erger kunnen zijn.
Zijn ze al klaar met het zoeken ?
36.
Ongeveer 36 mensen.
Jezus.
36 ?
Word wakker, nummer 37.